Harm Wiertz in het klooster: Welk een verademing kan de stilte ons dan soms bieden!
Onlangs verbleef ik samen met mijn neef Frank enkele dagen in Mamelis. Tussen Bocholtz en Vaals is er, temidden van het Limburgse heuvelland, een klooster gelegen. Gesticht door Benedictijnse monniken.
Op dit moment wonen en werken er nog steeds zo'n vijfentwintig. Zeker, het zijn er meer geweest, de tand des tijds is ook hier zichtbaar. We waren "op retraite". In vroeger dagen een heel normaal woord voor iets dat stond voor je terugtrekken in stilte en gebed. Stil was het, daar op die heuvels bij Vaals. De monniken proberen zo min mogelijk te spreken en zo ontstaat er ruimte om te luisteren naar andere dingen. Op de eerste plaats klinken de hele dag door prachtige Gregoriaanse gezangen.
SOBERHEID
In alle soberheid, zonder muzikale begeleiding zingen de paters vol overgave Latijnse woorden. Volgens vaste patronen, steeds weer herhaling volgens het vaste ritme. Aanvankelijk sta je er wat onwennig naar te kijken. Ben je buitenstaander, onwennig en wellicht onwillig om de nieuwe dagorde te volgen. Dan ga je ongemerkt toch meedoen. Je gaat de stilte omarmen. Ruimte maken in je hoofd en in je hart. Je gaat andere dingen horen. Een nieuw geluid.
ANDERE OGEN
Wanneer je dan weer in je normale patroon terugkeert kijk je daar toch even met andere ogen naar. Wat is er soms een overdaad aan prikkels en lawaai in onze omgeving. Iedereen heeft ergens een mening over en wil die laten horen. Commercials op televisie willen ons bewegen om iets te kopen. Sinds we computers en internet hebben chatten we de klok rond met vrienden of bekenden. Blablabla het gaat maar door. Welk een verademing kan de stilte ons dan soms bieden! Dan ervaar je: de stilte zegt soms meer dan duizend woorden.
Harm Wiertz, voorzitter familieraad Wiertz Personeelsdiensten
H.wiertz@wiertz.com
