Uitzendbureaus zijn 'een' (goede!) oplossing maar niet 'de' oplossing
Afgelopen maandag stelde Bernard Wientjes in het NRC dat uitzendbureaus een flink deel van het werk van UWV zouden kunnen overnemen. Zij zouden werkzoekenden goedkoper en efficiënter aan een baan kunnen helpen dan het UWV of gemeentes.
Op WijLimburg viel daags erna te lezen dat Limburgse
uitzenders dit plan (uiteraard) omarmden. Naar mijn mening zijn UZB's zeker
'een' oplossing maar zeker niet 'de' oplossing. Voor de snelle bemiddeling
van werkzoekenden die een direct en goed aanbod vormen voor de arbeidsmarkt
zijn UZB's de perfecte speler. Voor mensen met een grotere afstand tot de
arbeidsmarkt, degenen dus die de hulp écht nodig hebben, zijn echter andere
spelers nodig omdat dit niet matcht met de belangen van een UZB. Een UZB
werkt voornamelijk vanuit de vraagkant waardoor de werkgever centraal staat
en niet de werkzoekende. Goede, gespecialiseerde re-integratiebedrijven
blijven voor deze categorie de beste speler omdat zij werken vanuit de
aanbodkant (werkzoekende staat centraal).
Bemiddeling van werkzoekenden via de UZB's is niet nieuw. Een aantal jaren
geleden had vrijwel ieder UZB haar eigen re-integratietak (Randstad Rentree,
TempoTeam Traject, Manpower Re-integratie, enz.). Toen re-integratie vooral
nog aanbestedingswerk was (lees: de 'economisch meest voordelige aanbieding'
doorslaggevend was) bepaalden deze partijen een groot deel van de
re-integratiemarkt. Werkzoekenden werden in grote groepen bij elkaar gepropt
en kregen ongeacht hun individuele problematiek allemaal dezelfde
'oplossing'. Toen werkzoekenden door de invoering van de IRO (Individuele
Re-integratie Overeenkomst) het zelf voor het zeggen kregen was het echter
snel gedaan met deze partijen (alleen Randstad heeft nog een
re-integratieonderdeel geïntegreerd in Randstad HR-Solutions). Dat gold
overigens ook voor vele andere landelijke partijen als Kliq en Alexander
Calder. Deze laatste is wel nog actief maar heeft veel terrein moeten
prijsgeven.
Reden hiervan is dat re-integratie van werkzoekenden met een grote(re)
afstand alleen een kans van slagen heeft wanneer er sprake is van gedegen
maatwerk. Dit vereist een andere invalshoek en andere competenties van de
betrokken medewerkers.
Het bemiddelen door de overheid zelf is ook niet de oplossing. Ook dit is al
eerder geprobeerd door het toenmalige 'Arbeidsvoorziening' (later
verzelfstandigd in Kliq en na de periode van verplichte winkelnering snel en
roemloos ten onder gegaan), als onderdeel van het toenmalige Arbeidsbureau
(vervolgens CWI, nu UWV Werkbedrijf). UWV (of gemeentes) moeten dus vooral
de rol van bemiddelaar niet terug op zich nemen maar zouden weer gewoon
coördinator / regisseur moeten zijn: bepalen van de afstand tot de
arbeidsmarkt van iedere individuele werkzoekende en daar de best passende
speler bij zoeken.
Mijn conclusie: Uitzendbureaus zijn 'een' (goede!) oplossing maar niet 'de'
oplossing.
Stefan Kleintjes
Stefan Kleintjens
Algemeen directeur Maas groep
