Limburgse Economie
10-02-2010Droom van Limburgse elektrische auto voorbij (Bedrijf Duracar failliet, doorstart mogelijk)
De droom van een Limburgse elektrische auto is gisteren in duigen gevallen. Het Heerlense bedrijf Duracar (met nog een handvol mensen) is failliet. Opvallend, want de hele wereld schreeuwt om elektrisch (=schoner) aangedreven auto's. Toch is er nog hoop voor de initiatiefnemers, de curator verwacht een doorstart. In de video (gemaakt in 2007) rijdt een enthousiaste minister Maria van der Hoeven een rondje in het eerste prototype.
Duracar werd in 2007 opgericht door de Limburgse serieondernemer Paul Hamm. Het bedrijf uit Heerlen is niet verder gekomen dan vijf prototypes.
De bestelwagen, die later dit jaar in groten getale van de band moest rollen, werd vorige zomer gekozen tot ‘Auto van de Toekomst’.
Dat gebeurde na een prijsvraag op internet. De prijs werd uitgereikt door minister Maria van der Hoeven. Destijds verklaarde zij, na een rondje in de wagen van Duracar: ‘Het is geweldig dat een Nederlands product van dit niveau beschikbaar is.’
De curator van Duracar, Wim Vondenhoff uit Heerlen, vermoedt dat een doorstart zal slagen. ‘Een geïnteresseerde partij heeft zich al gemeld.’ Het lijkt er volgens Vondehoff op dat het bankroet gisteren tijdens de zitting was te voorkomen.
‘De onderneming heeft misschien wat ongelukkig gehandeld.’ De ceo van Duracar, Wim Steenbakkers, zegt dat de Britse investeerder, die hij niet met naam wil noemen, op het punt stond om het toegezegde geld eindelijk over te maken.
Duracar heeft een korte, maar veelbewogen geschiedenis gekend. Na de oprichting in 2007 deed Hamm, een voormalige topman bij DSM, zijn geesteskind het jaar daarop alweer van de hand.
Hij verkocht de onderneming aan Econcern, het bedrijf dat talloze groene initiatieven in Nederland financieel ondersteunde. Hamm werd betaald in aandelen van de nieuwe eigenaar. Daar beleefde hij weinig plezier aan: Econcern ging halverwege 2009 roemloos ten onder.
Bij Duracar leefde de droom van een grote groene toekomst desondanks onverminderd voort. Steenbakkers zocht, en vond, een nieuwe aandeelhouder.
Toen begonnen de problemen pas echt. De Britse investeerder kocht Duracar in oktober, maar leek het Nederlandse bedrijf subiet weer kwijt te zijn.
Volgens ingewijden was dit te wijten aan een voormalige directeur in dienst van de anonieme investeerder. De man in kwestie was net ontslagen, maar bleef zich voor de buitenwacht voordoen alsof hij nog in dienst was. Door dit toneelspel wist hij Duracar door te ‘verkopen’. Ruzie tussen verschillende partijen die claimden eigenaar te zijn van Duracar, was het gevolg.
Pas na veel juridische druk kwam het bedrijf uiteindelijk weer terug in handen van de Britse investeerder.
Ceo Steenbakkers, ook afkomstig van DSM, wil hierover slechts zeggen dat er fikse onenigheid was, waardoor de kas van Duracar leeg bleef. ‘Door juridische perikelen is het financieel niet doorgekomen.’ In december waren de problemen rond het rechtmatige eigendom weliswaar gladgestreken, maar was er nog geen cent overgemaakt naar de rekening van Duracar.
Dat zou later deze week alsnog gebeuren, aldus Steenbakkers. Die belofte deed hij ook aan de schuldeisers, waaronder belastingadviseur Benning & Partners. Dit bureau, met vestigingen in Amsterdam en Soesterberg, was echter niet onder de indruk.
Een van de partners, Ronald van der Vight, is de rechterhand van Paul Hamm. Hierdoor was Van der Vight vanaf de oprichting betrokken bij Duracar. Tot de herfst van 2009 trad hij, gedetacheerd door Benning, op als financieel directeur van het Limburgse bedrijf.
Benning & Partners wacht al bijna twee jaar op zijn geld, aldus Van der Vight. Zijn kantoor vroeg onlangs het faillissement van Duracar aan. Te lang was hij aan het lijntje gehouden, zegt van der Vight. ‘Sinds juni zijn we met elkaar bezig, maar afspraken werden telkens niet nagekomen. We zijn meer dan redelijk geweest.’
Van der Vight zegt herhaaldelijk maar tevergeefs contact te hebben gezocht met de Britse investeerder. ‘Tot maandagavond’, zegt Van der Vight. ‘Toen werd ik opeens gebeld. Maar ze hadden me niets anders te bieden dan oude beloften. Ik had op zijn minst iets zwart op wit verwacht.’
- « terug |
- Bron: wijlimburg.nl en het Financieele Dagblad |
- Geef uw reactie op dit artikel |
- Tell a friend
- De artikelen van WijLimburg.nl mogen niet zonder schriftelijke toestemming worden overgenomen. Ze vallen onder de Auteurswet.
Tell a friend »
Inloggen »
Alvorens u een reactie kunt plaatsen dient u in te loggen. Nog geen account? Registreer dan hier
Gerelateerde artikelen »
- Linssen Yachts wint Duitse reclameprijs
- Lichte daling niet-werkende werkzoekenden in Limburg (persbericht)
- MKB-bedrijven kunnen kennis tanken bij nieuw bouwinstituut van € 19 mln op Avantis
- Heerlense zorg-administrateur uit de rode cijfers (mede door schrappen arbeidsplaatsen)
- ABP sinds december op (te lage) dekkingsgraad 94%
