Arctic Challenge dagboek van twee Limburgse ondernemers

Hierbij een update van de Arctic Challenge waar we afgelopen zondag aan zijn begonnen. Zondag zijn we om 13.00 uur vertrokken. De eerste etappe-coördinaten zouden ons 1075 km op weg naar het noorden brengen. Tijdens deze eerste etappe hebben wij ook een oversteek per boot naar Zweden gemaakt. De rit verliep zeer goed, maar helaas waren we net 2 minuten te laat en zagen we de boot voor ons wegvaren. Het was een half uur wachten op de eerstvolgende boot, dat was wel balen. Echter, gelukkig waren we niet de enige.

Na de veerboot vervolgden wij onze weg in Zweden. De rit verliep voorspoedig en we kwamen dan ook omstreeks 13.00 uur aan op het eerste checkpoint. Op dit checkpoint hebben we onze volgende etappe-coördinaten ontvangen. We kregen een nieuwe route voorgeschoteld van ongeveer 880 km. We reden nu ’s nachts met vaak veel sneeuw en slecht zicht. We zijn de nacht echter goed doorgekomen door om en om te rijden en door te powernappen. Maandagochtend waren we Stockholm al gepasseerd en het liep nog steeds super. We waren beiden erg gemotiveerd en het gevoel overheerste dat we super in de challenge zaten! We hadden veel sneeuw en minus 17 graden getrotseerd en reden door een prachtig landschap met dito vergezichten. Omstreeks 11 uur kwamen we aan bij Checkpoint 2. We waren toen al bijna 24 uur aan het rijden en hadden al ruim 1800 km afgelegd. Op het checkpoint kregen we wederom nieuwe coördinaten met een route van 660km in het vooruitzicht. Waar we hopelijk bij ons hotel zouden aankomen…..

Schermafbeelding 2016-01-13 om 11.18.38

De derde etappe steeg het moraal naar een ongekende hoogte. We zaten midden in het veld van alle Challenge-rijders en we voelden ons echt thuis met onze Land Rover tussen alle moderne wagens. Dat veranderde maandagavond van het één op het andere moment, toen we na ruim 36 uur en 2200 km geheel onverwachts geconfronteerd werden met pech aan onze auto. Pech !#?!#? Dat hadden we niet verwacht na alle voorbereidingen die getroffen waren. Maar goed, we wilden, nee, we móesten door!

Voor onze eigen veiligheid hebben we besloten te blijven staan op het tankstation waar we gestopt waren. Na wat kunst- en vliegwerk konden we gebruik maken van de garage van de tankstationhouder. We hadden meteen in de gaten dat onze dynamo stuk was. Alsof het zo moest zijn, hadden we een reserve-dynamo meegenomen! Meteen zijn we aan het sleutelen geslagen en niet lang daarna stond er opeens een ‘nieuws’gierig mediateam onder leiding van Bas Muijs voor onze neus! Zij hebben ons nog geïnterviewd en gefilmd. Helaas konden we de reparatie niet helemaal uitvoeren. We mistten één pietluttig, maar voor de reparatie essentieel, sleuteltje. Na beraad met de organisatie besloten we ons te laten afslepen naar een garage, waar we de dag erna geholpen konden worden. Balen, balen en nog eens balen natuurlijk!

In de avond hebben we een hotel gevonden en na een snel biertje zijn we op tijd het bed in gegaan om te slapen, daar de garagist beloofd had dat hij de wagen op tijd weer gerepareerd zou hebben. Dinsdagochtend zijn we dan ook vol goede moed weer opgestaan. Na het ontbijt zijn we naar de garage gegaan en hebben we samen met de monteurs de auto weer in orde gemaakt. Na nog een aantal controles te hebben uitgevoerd, konden we dinsdagochtend rond 12.00u gelukkig weer de weg op!

We vervolgende onze weg naar het derde Checkpoint, waar we eigenlijk onze nieuwe etappe-coördinaten zouden ontvangen. Echter, naar aanleiding van onze pech hadden we die al ontvangen en was het gelukkig niet meer nodig om daar nog een keer te stoppen. Rond 17u bereikten we ons hotel in Finland en op dat moment hadden we maar liefst 2653 km op de teller. Nog slechts 4347 km te gaan.

Schermafbeelding 2016-01-13 om 11.18.28

Voor nu heel erg bedankt voor al jullie berichtjes.  Keep you posted! Screw it, let’s ride!

Groet,

Wil Nijsten en Hans Koelman