In 1964 vond The New York World’s Fair plaats die door 51 miljoen mensen werd bezocht. Zij verwonderden zich over ‘The World After Tomorrow’. NASA’s Gemini raketten, jetpacks, monorails, zelfrijdende auto’s, computers en robots. Mijn vader was destijds metaalbewerker in de Oostelijke Mijnstreek en hij wilde dolgraag onderdeel zijn van die toekomst. Maar door zijn vroege dood in 1971 werd dat nooit zijn werkelijkheid.

Isaac Asimov (1920-1992) was geen Limburgse metaalbewerker, maar een Amerikaanse wetenschapper en schrijver van meer dan 500 science(fiction) boeken. Asimov had tussen 1940 en 1950 al negen korte robotverhalen geschreven en hij was de eerste mens die het woord Robotics gebruikte. Zijn robotverhalen werden gebundeld in het boek Ik, Robot. Asimov bezocht wel de World Fair en schreef daarna een essay waarin hij vijftig jaar vooruitkeek. Een van zijn toekomstvoorspellingen gaat over robots: “Robots zullen in 2014 niet gebruikelijk of erg goed zijn, maar ze zullen bestaan. Sterk geminiaturiseerde computers zullen als de hersens van deze robots dienen.”

Het is 2018 en ik ontmoet tijdens mijn werk regelmatig Asimov’s robots met hersens, zoals Robot Pepper, Robot Da Vinci en Robot Sophia. Robots die net als mensen een naam hebben gekregen. De echte robot revolutie voltrekt zich nu echter vooral via veel naamloze en/of onzichtbare robots in robot process automation (RPA). Ook in het mkb zijn er mooie voorbeelden van ondernemers die robots slim inzetten, zoals de 4e generatie orthopedisch schoenmaker Smeets Loopcomfort in de Westelijke Mijnstreek. Deze meer dan honderd jaar oude Hofleverancier implementeerde een robot in het productieproces, transformeerde de vakmensen tot robot-operators en gebruikte de forse tijdwinst om de productiecapaciteit te vergroten voor hun klant Emma Safety Footwear. Thijs en Edith Smeets lopen letterlijk en figuurlijk met Asimov’s visie voorop in de orthopedische (schoen)techniek. Die schreef ooit: “Het is verandering, voortdurende verandering, onvermijdelijke verandering, dat is de dominante factor in de huidige maatschappij. Er kan geen verstandige beslissing meer worden genomen zonder rekening te houden met niet alleen de wereld zoals die is, maar ook met de wereld zoals die zal zijn. Dit betekent op zijn beurt dat onze zakenmensen en ons personeel een science fictionele manier van denken moeten aannemen.”

Het allereerste robotverhaal van Asimov is vernoemd naar de robot die de hoofdrol speelt: Robbie. En dat is ook de voornaam die mijn vader mij in 1964 gaf. Nomen est omen. Daarom geniet Ik, Rob(ot) van de tijd die ik met robots mag samenwerken bij organisaties met groei-ambitie. Het is niet langer science fiction, maar mijn realiteit!

Rob Meesen

Reageren?
rob.meesen@topchange.nl