Poolse verpleegsters; het is ook nooit goed

Een van de grootste bedreigingen voor de Limburgse economie is het toekomstige tekort aan personeel. Niet een handvol, maar duizenden. Dit verontrustende signaal wordt door alles en iedereen al jaren afgegeven. ‘Dat is een van de grootste uitdagingen voor onze provincie’ volgt er dan meestal in één adem achteraan.

Je zou dus denken dat ieder initiatief dat ertoe leidt om meer medewerkers op de Limburgse arbeidsmarkt te krijgen met gejuich en hulde wordt ontvangen.

Neem nou het plan van De Zorggroep. De zorginstelling die actief is in Noord- en Midden Limburg gaat personeel werven onder Polen in Nederland.

En dan specifiek Poolse vrouwen die in hun eigen land zijn opgeleid tot zorgverlener, maar nu seizoensarbeid verrichten op de Limburgse velden of in de kassen. Door gebrek aan werk of het zeer lage loon in eigen land vertrokken ze naar deze contreien. Als ze over de vereiste vaardigheden beschikken en de Nederlandse taal goed beheersen is het een kwestie van klaarstomen voor het werk in de ouderenzorg. Al is het wellicht een druppel op een gloeiende plaat, maar het plan is pro-actief en creatief. Hulde dus voor De Zorggroep.

Maar zoals altijd in dit land moet er natuurlijk ook weer iets te zeuren zijn. In dit geval de politiek in Venray en wel het CDA. In De Limburger valt te lezen dat zij zich afvragen of het wel wenselijk is om Poolse werknemers te werven, terwijl er nog veel Nederlanders thuis zonder werk zitten.

Vooropgesteld dat de Poolse werknemers voor hetzelfde loon in dienst komen als Nederlands verpleegkundigen, word ik doodmoe van dit argument. De zorg schreeuwt om personeel, dus iedereen die in de zorg wil werken kan aan de slag. Het feit dat er nog veel mensen in de kaartenbak van het UWV zitten, heeft er dus waarschijnlijk mee te maken dat deze mensen niet in de zorg willen werken. Ik ben benieuwd welk plan het CDA heeft om de personele tekorten in de zorg aan te vullen. Hebben ze die niet? Dan zwijg in het vervolg alsjeblieft en geef De Zorggroep een schouderklopje.

De enige die met recht mag piepen zijn de bedrijven die nu de seizoensarbeiders uit Polen in dienst hebben. Zij zien waarschijnlijk een paar goede krachten vertrekken. Maar het feit dat die Polen kiezen voor een baan die beter bij hun opleiding past, heet (arbeids)marktwerking.

Maurice van der Linden