Het is een zaak die de curator met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid nooit zal vergeten. Niet vanwege de omvang van de schade of de maatschappelijke gevolgen, want het gaat om een faillissement dat normaal gesproken het vermelden niet of nauwelijks waard zou zijn. Het betreft het bankroet van een transportbedrijfje in Landgraaf. Wie het verslag van de curator leest, krijgt diep medelijden met hem.

Hij stelt ‘vanaf de dag van faillietverklaring’ werkelijk alles in het werk om de directeur/chauffeur van het eenmansbedrijfje op te sporen, maar die lijkt van de aardbodem verdwenen. Hoe vaak de curator het ook probeert, de telefoon – en hij beschikt over meerdere nummers – wordt nooit beantwoord. Op een aangetekende brief met het bevel onmiddellijk contact op te nemen wordt niet gereageerd. Ook schrijft de curator ‘alle banken’ aan, raadpleegt instanties als het Handelsregister, de Rijksdienst voor het Wegverkeer en het Kadaster en doet navraag bij het UWV en de Kamer van Koophandel. Alle inspanningen ten spijt, blijft de ‘gefailleerde’ onvindbaar.

De curator gaat ook hoogstpersoonlijk naar het adres waar het transportbedrijfje gevestigd zou zijn geweest. Hij treft er een ‘met rolluiken afgesloten berging c.q. stalling’ aan. Als de curator de verhuurder spreekt, krijgt hij te horen dat er wel met ‘iemand’ afspraken zijn gemaakt, maar dat de sleutel nooit is opgehaald. Dan ben je dus op zoek naar antwoorden en word je opgezadeld met nog meer vragen dan er al waren. Het enige succesje dat hij tijdens zijn speurtocht boekt, is het bericht van de Rabobank dat de ‘transporteur in kwestie’ daar een rekening heeft. Saldo: 12 euro en 1 cent. In de min welteverstaan.

In een ultieme poging toch nog enig licht in de duisternis te scheppen, schakelt de curator de rechter-commissaris in. De spoorloze ondernemer wordt publiekelijk opgeroepen zich te melden voor een zogeheten faillissementsverhoor. Als ook daar geen gehoor aan wordt gegeven, wordt in onderling overleg besloten de boeken maar definitief te sluiten. De aanhouder wint niet altijd.