Beurskens Tandtechniek. Failliet en in juichstemming doorgestart: zuur voor schuldeisers

Als een bedrijf failliet gaat, zijn er altijd externe gedupeerden. Meestal de fiscus (wij met zijn allen) en leveranciers.

Een bankroet kan vele oorzaken hebben. Soms is het slecht management, altijd een gebrek aan cash om rekeningen te betalen. Een gebrek aan cash als gevolg van een scheve verhouding tussen inkomsten en uitgaven. Als er te veel aanbieders zijn en de prijzen zijn daardoor te laag, dan biedt een faillissement uitkomst voor een branche. Dan vallen de zwakke broeders er tussenuit en ontstaat er lucht en vooral meer marge voor anderen om te overleven.

Doorstarten doorkruist die sanerende werking van een faillissement. Voordeel van een doorstart: behoud van werkgelegenheid.

Als een bedrijf voorbereid failliet gaat – dat blijkt uit een snelle doorstart – roept dat altijd vragen op. Wordt hier niet het bedrijf gesaneerd ten koste van de schuldeisers, die het nakijken hebben?

Bij Beurskens Tandtechniek is die vraag nadrukkelijk aan de orde. Meteen bij de doorstart stuurt advocaat Ralph Geelen van Beurskens  een jubelend persbericht de wereld in:

Door het bereiken van overeenstemming met de curator mr. Van Seters is voor het familiebedrijf Beurskens Tandtechniek de weg vrij gemaakt voor een doorstart. Met een kapitaalinjectie gaat het bedrijf in afgeslankte vorm verder op basis van een solide fundament. Het huidig management onder leiding van Rick Beurskens is ook in de nieuwe vorm verantwoordelijk voor de aansturing van het bedrijf.

Beurskens Tandtechniek exploiteert een tandtechnisch laboratorium en bestaat in 2018 maar liefst 25 jaar. Naast kronen maken zij zogenaamde suprastructuren, gebitsprothesen en implantaten voor tandartsen. Samen met haar zustervennootschap Mondzorg Limburg, eveneens gevestigd te Herten, ziet zij ernaar uit om het aanstaande jubileum samen met haar klanten te vieren.

Er is wel geld voor een kapitaalinjectie in het doorgestarte bedrijf, maar er was kennelijk geen geld om het bestaande bedrijf te redden? Het oude management dat het bedrijf liet failleren, keert in de nieuwe bv gewoon terug. Is dat een garantie voor succes?

En vervolgens wordt gesproken over het aanstaande jubileum. Dat is een brutaliteit, een affront – een pijnlijke en provocerende belediging – in de richting van de schuldeisers.

En bovendien: Er is helemaal geen sprake van een jubileum! Het bedrijf heeft de 25 jaar juist NIET gehaald.

Opheldering gevraagd aan de curator, die de doorstart met goedkeuring van de rechter-commissaris heeft beklonken, blijft het stil. Ondanks diverse mails aan de curator geen antwoord op vragen over de details van het faillissement en van de doorstart.

Voorlopig is het dus nog gissen naar de vraag hoe groot de blaren zijn voor de schuldeisers. WijLimburg zal het bankroet volgen de komende weken en maanden. Benieuwd naar de antwoorden die te lezen zullen zijn in de openbare boedelverslagen.

Maurice Ubags