Dijsselbloem lijdt aan verkiezings-schizofrenie. En waar is de visie op een Europees Vpb-tarief?

Hij spreekt zijn talen en heeft met zijn kleine brilletje de uitstraling van een intellectueel. Jeroen Dijsselbloem. Maar wat is ook hij ongeloofwaardig. Dijsselbloem wil plots (nou ja, de verkiezingen zijn in maart) hogere belastingen voor ondernemingen. Eind november (!) betoogde hij nog dat de winstbelasting verder omlaag kan. “Dat was gesproken als minister”, legt hij zelf uit. Verkiezings-schizofronie.

De analyse van Dijsselbloem is deels juist, zijn oplossing is dat overigens niet. Uit vele onderzoeken blijkt dat in Nederland de werkenden en het MKB opdraaien voor het betalen van belastingen, simpelweg omdat ze niet ontkomen aan de fiscus. Maar voor multinationals is Nederland nog steeds een belastingparadijs. Dat is ook de – juiste – visie van Dijsselbloem.

Dat Nederland een belastingparadijs is, komt niet eens omdat de lange arm van de fiscus veel te kort is om multinationals waar dan ook te dwingen hun fair share te betalen. Het is juist nog veel erger: het is al tientallen jaren een bewuste keuze van  Nederland om multinationals te faciliteren.

Die multinationals hebben in politici als Dijsselbloem en ook premier Mark Rutte – die verkiezingsbeloftes breekt en een keer ‘sorry’ zegt – perfecte partners in crime. Ze draaien zoals ze dat uitkomt. Dat zien multinationals graag: een flexibele partner met wie ze zolang kunnen wealen en dealen totdat ze een goede ruling met de fiscus hebben.

Waar zijn politici die zorgen voor een gelijk speelveld voor bedrijven als het gaat om belastingdruk en allerlei andere regels waar bedrijven aan moeten voldoen? Dat gelijke speelveld moet zoveel mogelijk internationaal gelijk zijn, minstens op Europees niveau. Dat impliceert dat (rechtspersonen)recht en fiscale wetgevingen en fiscale tarieven gelijk geschakeld worden. Zolang we één Europese unie hebben, zou dat hét project van de politiek moeten zijn. Europees toezicht op de banken is er ook gekomen, zij het dat daarvoor een existentiële crisis voor nodig was.

Het gaat niet om een procentje meer of minder in de Vpb, de vennootschapsbelasting, in Nederland. Het gaat om het grotere Europese geheel. Als de politici voor elkaar krijgen dat in elk land in de EU elke belastingplichtige zijn fair share betaalt, dan hoeven de tarieven niet omhoog. Dan halen we vele miljarden extra op.

Wellicht komt dan ook het geloof in visionaire politici en ook in het Europese project weer een beetje terug.

Maurice Ubags

WijLimburg