Dromen van een Europa dat zich niet verstopt achter een 'iron curtain'

Gevraagd: Eén visie op het Europa dat we willen zijn. Een continent dat trots is op zijn rijke cultuur en rijke verleden, maar dat de blik gericht heeft op de toekomst. Dat zijn rol in de wereld durft op te pakken.

Een Europa dat gids-continent is als het aankomt op het verdelen van de gezamenlijke welvaart, op het tegengaan van klimaatverandering, op het bieden van (internationale) rechtszekerheid, op het opvangen van oorlogsvluchtelingen.

Om dat gidsland te kunnen zijn is veel geld nodig en daarvoor  moet de Europese economie floreren. De frase dat we ‘een vrij verkeer van kapitaal, goederen en mensen’ garanderen is niet genoeg gebleken. Om zaken doen over de grens mogelijk te maken moeten de rechts- en belastingsystemen gelijk worden geschakeld. De oude Romeinen wisten dat al. Nu houdt Europa voor veel Limburgse ondernemers nog altijd op bij het Drielandenpunt in Vaals.

Europa heeft behoefte aan één Europees leger dat ons veel meer slagkracht biedt voor elke euro belastinggeld. Weg met de versnippering, de aankoop van verschillende wapensystemen, de inefficiency van gecombineerde inzet van onderdelen van nationale legers.

In de Europese politiek moet er een voor elke Europeaan duidelijke verdeling van de macht zijn tussen de wetgevende en de uitvoerende macht, tussen parlement en regering. De Europese politiek moet gaan over hoofdzaken, niet over detailregeltjes waarmee Europa zichzelf belachelijk maakt. En benoem Brussel als hoofdstad en stop met die idiote verhuizingen om beurtelings ook in Staatsburg te kunnen vergaderen.

Europa heeft de grootste binnenmarkt ter wereld, bijna 500 miljoen (minus de Britten straks) rijke consumenten. In Europa hebben we vele grondwettelijke vrijheden (in Polen thans wat minder) waardoor mensen hier kunnen leven zoals ze willen en hier hun geluk kunnen vinden.

Iedere Europeaan voelt dat ook. Wij houden van het leven. Wij kunnen met ons verstand niet bij terrorisme, het om zeep helpen van de eigen leefomgeving. We hebben Europa in bruikleen van onze kleinkinderen.

Waar het op aankomt is dat wij onze waarden fier en met passie uitdragen en blijven uitdragen. Als we ons terugtrekken op een eiland zoals de Britten nu doen, dan kiezen we voor schijnveiligheid. Als Europa niet helpt om de problemen in de wereld mee op te lossen, dan komen de problemen vanzelf naar ons toe. Ook naar het ‘onafhankelijke’ Engeland. Engeland is voor zijn welvaart, zijn veiligheid net zo afhankelijk van Europa, Amerika en de rest van de wereld als elk ander Europees land. Alleen gaat het niet in deze wereld. Het Iron Curtain waar de Britten zich nu achter willen verschansen, zal op de lange duur geen stand houden.

We hebben dus in elk land politici nodig die uitleggen dat we nationale belangen inruilen voor één Europees belang en dat we dat doen uit welbegrepen eigenbelang. Dat vergt meer visie en moed dat nu hard en in simpele oneliners schreeuwen om een Nexit of een Dexit.

Europa moet zichzelf zo relevant maken dat de burgers trots lid zijn van die samengestelde familie. Burgers die zich niet in een ja/nee-referendum laten verleiden uit protest tegen wat dan ook de toekomst van vele op het spel te zetten.

Veel gevraagd allemaal. Maar niemand heeft ook gezegd dat het leven gemakkelijk moet zijn.

Maurice Ubags