En weer is er rumoer over benoeming bestuurder vanuit gouvernement

Hoe mooi zou het – zeker voor de beeldvorming – zijn geweest als gedeputeerde Patrick van der Broeck niet de nieuwe dijkgraaf zou zijn geworden van Waterschap Limburg? Dan zouden alle criticasters die al weken publiekelijk zeggen dat die benoeming al lang achter de schermen is geregeld de mond zijn gesnoerd. De benoeming van iemand anders dan Van der Broeck zou laten zien dat de Vriendenrepubliek Limburg het kennelijk niet altijd meer voor het zeggen heeft. Danwel dat die Vriendenrepubliek op zijn minst laat zien dat ze niet elke functie voorbehoudt voor een van de ‘vrienden’.

Het is niet zo gelopen. CDA’er Van der Broeck is uit een groep van 26 kandidaten als beste uit de bus gekomen. We moeten dat gewoon aannemen, er is immers geen controle mogelijk op dat proces. Dat gebrek aan transparantie is een prima voedingsbodem voor de ‘complotdenkers’. Van der Broeck zal ongetwijfeld de juiste man op de juiste plek zijn, maar we kunnen ons geen oordeel vormen over de concurrentie.

De beeldvorming rond deze benoeming heeft ernstig te lijden van de nog zeer recente benoeming vanuit het gouvernement van drie voorzitters van nationale parken in Limburg. Drie bestuurders met gebroken loopbaan vanwege integriteitskwesties kregen een nieuwe job: Ricardo Offermanns, Herman Vrehen en Toine Gresel.

Opmerkelijk aan zowel de benoeming van de dijkgraaf Van der Broeck als aan de benoeming van de drie voorzitters van de nationale parken is dat het rumoer dat te verwachten is genegeerd wordt. Want dat waait – zo is kennelijk de gedachte – vanzelf wel weer over als een herfststorm die uit het frame van buienradar loopt als de tijd vooruitgespoeld wordt.

Velen in Limburg zullen de schouders ophalen. ‘Zo gaat dat nu eenmaal’.  Van Rey – die zelf Ricardo Offermanns voorbereidde op zijn sollicitatiegesprek voor de burgemeesterspost van Roermond – roept dat het CDA nu weer laat zien dat die partij nog steeds benoemingen fikst. De PVV is het met Van Rey eens. De SP was al eerder kritisch over de benoeming van Offermanns, Vrehen en Gresel.

Van Rey en vooral Offermanns hadden de pech dat de recherche telefonisch meeluisterde met het oefen-sollicitatiegesprek. Van Rey zei later in de rechtszaal dat bij elke bestuurlijke benoeming in Nederland bij elke partij ‘geklankbord’ wordt met de eigen kandidaten. Dat dat de normaalste zaak van de wereld is. Niemand wilde dat publiekelijk bevestigen.

Het rumoer is schadelijk voor het aanzien van betrokken bestuurders. Het rumoer is ook schadelijk voor toekomstige benoemingen: wie solliciteert nog als je weet dat het niet alleen gaat om wat je kent, maar vooral ook wie je allemaal kent.

Misschien is een gekozen burgemeester – en een gekozen dijkgraaf – nog niet eens zo’n slecht idee.

Maurice Ubags