Hudson’s Bay Maastricht: mooi, maar akelig leeg

Nog geen drie maanden geleden opende Hudson’s Bay in Maastricht. Drommen mensen stonden op 23 september voor de deur. Nieuwsgierig naar de nieuwe formule in het oude pand van V&D in hartje Maastricht.

Nog geen drie maanden later wordt in alle media gesproken over het vertrek van Hudson’s Bay uit Europa. Dus ook uit Maastricht.

Vraag is: is dat erg voor Maastricht?

Ja en nee.

Ja, Hudson’s Bay heeft een enorm winkeloppervlak ingevuld. De uitstraling is zonder meer puik. God verhoede het dat er een prijsvechter als de Primark in komt. Die zou meteen het hele aanzien van de Grote en Kleine staat en de omliggende straten van het pand laten devalueren.

Nee, Hudson’s Bay voegt in de kern weinig toe aan het winkelbestand in Maastricht. Wat er in de Canadese winkel te vinden is, kun je elders in de stad ook allemaal vinden. Enkele formules hebben zowel een winkel in de stad als een ‘winkel-in-de-winkel’ in Hudson’s Bay. Sterker nog: voegt niets toe is ook te lezen als ‘meer van hetzelfde’. Kijk alleen al naar het parfum-aanbod dat in Hudson’s Bay wordt toegevoegd.

En uiteindelijk zal bij het tellen van de kassa aan het einde van het jaar duidelijk worden of Hudson’s Bay überhaupt bestaansrecht heeft. Een kleine rondgang onder collega’s, familie en kennissen (dus absoluut geen wetenschappelijk verantwoord marktonderzoek!) levert een eenduidig beeld op van hoe tegen de winkel wordt aangekeken. Nagenoeg iedereen vindt het een mooie winkel. Ruim, licht, overzichtelijk. Maar de keerzijde die iedereen voelt is dat er een drempel is om binnen te gaan. “Als je van buiten naar binnen kijkt, zie je overal verkoopsters en verkopers. Je krijgt het gevoel dat als je binnen gaat, je meteen wordt besprongen door die jongens en meisjes.” Het is een quote, maar het is een gevoel dat kennelijk breder leeft.

Hudson’s Bay oogt te vaak te leeg, voor wie er dagelijks langs komt. En hoewel dat ook niet alles zegt, het zegt toch iets. De vaste kosten tikken genadeloos door: de zaterdagdrukte heb je maar één keer in de week. Elke doordeweekse ochtend dat het regent in de stad moet je echter ook meerekenen.

Mocht Hudson’s Bay het niet redden in Maastricht – nog afgezien van een aandeelhoudersbesluit om zich terug te trekken uit Europa – dan is dat jammer voor de uitstraling. Maar als de winkel economisch niet rendeert, is het zoals het is.

Voor Maastricht is dan maar afwachten wat er in het enorme pand komt. Dat is voor het winkelgevoel in de stad belangrijk, want hartje Maastricht. De winkelleegstand in de stad is laag, dat is in elk geval goed. Maar dat wil zeker niet zeggen dat het overal goed gaat. Ook in Maastricht zijn vele formules in de crisis omgekiept en ook in Maastricht is het verloop groot.

Veel bezoekers in de stad, die er gewoonweg zijn, wil niet zeggen dat dat ook allemaal kopers zijn. Ook al zullen de vastgoedeigenaren daar anders over denken. De passanten-aantallen lijken in elk geval goed voor de horeca: die gaat als een speer.

Gelukkig voor de chique zaken, blijft de Tefaf nog tien jaar in de stad.

Benieuwd wat 2018 gaat brengen.

Maurice Ubags