Juichstemming

De afgelopen weken buitelde het ene positieve bericht over de economie over het andere. Wie de onderzoeken van het CBS een beetje volgt, zag de ene mooie kop naast de andere: ‘Uitzonderlijk hoge bbp-groei in tweede kwartaal 2017’, ‘Economisch beeld verbetert’, ‘Grootste stijging export in 6,5 jaar’, ‘Sterkste banengroei sinds 2008’, ‘Groei werkgelegenheid zet door’.

Ontkurk de champagne, we hebben eindelijk die vermaledijde economische crisis de rug toegekeerd. Na bijna 10 jaar wordt er weer gebouwd, durven bedrijven weer te investeren, komen er nieuwe banen, wordt niet meer op iedere euro gelet en gloort de welvaart aan een horizon die niet meer ver weg is. Ongenoegen over Brexit, beloningen van bankenbobo’s, huizencrisis en leningen aan Griekenland zal straks alleen nog maar in de marge van de media te lezen zijn.

Maar… de Cruijffiaanse wijsheid ‘ieder nadeel heb zijn voordeel’ geldt binnen de economische wetten juist andersom. Daar heeft ieder voordeel ook een nadeel. Het Nederlandse bedrijfsleven heeft namelijk steeds meer moeite met het vinden van geschikte arbeidskrachten.

Limburg werd jarenlang gewaarschuwd dat door de vergrijzing en te weinig instroom van jonge mensen ons een arbeidsmarkt-ramp staat te wachten. Vanwege recessie werd deze dreiging echter nooit concreet. Er stonden nog altijd meer mensen in de bakken van het UWV geregistreerd dan er banen waren. In sneltreinvaart zal dit nu gaan veranderen.

Het Institut für Arbeitsmarkt- und Berufsforschung bij onze oosterburen in Duitsland laat al weten dat het aantal vacatures in het tweede kwartaal van 2017 tot recordhoogte is gestegen. Tussen april en juni waren er bijna 1,1 miljoen vacatures. Duitse bedrijven zullen er alles aan doen om deze ingevuld te krijgen en ook gaan ‘shoppen’ over de grens in ons eigen Limburg, waar we dus zelf een tekort aan arbeidskrachten hebben.

Een deel van dit tekort is aan te vullen door het activeren van gemotiveerde mensen die lange tijd aan de zijlijn van de arbeidsmarkt hebben gestaan. Lieve Schouterden is namens een aantal Limburgse gemeenten verantwoordelijk voor de werving van personeel bij VDL Nedcar. Door haar aanpak heeft ze in een jaar tijd bijna 1.000 bijstandsgerechtigden aan een baan geholpen bij de autofabrikant. Maar het is een druppel op een gloeiende plaat als je bedenkt dat Limburg 28.000 bijstandsgerechtigden heeft. Schouterden pleit dan ook om het huidige sociaal stelsel flink op de schop te nemen. Want binnen de huidige situatie zou je wel gek zijn om vroeg op te staan en wisseldiensten te draaien, terwijl de uitkering bijna net zo hoog is. Hangmatwerklozen. Ook ondernemers maken zich steeds meer zorgen over laagopgeleide werkloze jongeren. “Het werk ligt voor het oprapen, maar zelfs als ze een goed loon, opleiding en nieuwe auto bieden, houden ze het de proefperiode niet vol”, lieten ze onze redactie weten.” Werken wordt niet beloond in dit land.”

Ik hoop dat er binnenkort een formatiestuk lekt met een oplossing voor dit probleem. Ik denk dat we daar meer aan hebben dan iets leren over de tekst, de betekenis en de melodie van het Wilhelmus.

Maurice van der Linden