Nog maar een half jaar geleden wilden werkgevers alleen nog medewerkers met de juiste diploma’s, flink wat ervaring en een overdosis aan motivatie. In sommige sectoren, zoals de logistiek, beginnen ze toch een beetje door te krijgen dat je snel moet stoppen met zoeken naar superman of superwoman. Waar ik nog geen jaar geleden managers van logistieke spelers nog stoer hoorde roepen: “Ze moeten wel minsten mbo-niveau 4 hebben”, hoor ik nu geluiden als: “Wanneer iemand gemotiveerd is en écht wíl werken, dan leiden we hem wel ‘on the job op’.” Helaas is dit soort gezond verstand management nog lang niet geland in de kopjes van alle werkgevers.

Wie af en toe eens wat grasduint in vacatures wordt soms verpletterd door het extreme eisenpakket en het daaraan gekoppelde (relatief) lage salaris. Onder andere in sectoren als de ICT, overheid en communicatie ligt de lat nog veel te hoog. ‘Veel voor weinig’, dat is wat nog steeds teveel werkgevers willen. Sommige zijn regelrechte krenten. Kijk bijvoorbeeld maar eens wat een gemiddelde communicatiemedewerker op HBO-niveau moet kunnen: nieuwsbrief maken, netwerk opbouwen, ervaring met WordPress, handig met social media, pro-actief, behendig met Photoshop, representatief, geen negen tot vijf mentaliteit, flexibel, personeelsmagazine vullen en sturen, jaarverslag opstellen, e-mailmarketing en freelancers aansturen. Als toetje: maximale salaris 2.300 euro per maand. Poe hé, ben je nog bij me? En dan heb ik de helft van de gevraagde competenties in desbetreffende vacature, zoals beschikken over ‘skills of the 21 century’ (wat dat ook moge betekenen), niet eens genoemd.

Duidelijk is dat werkgevers in diverse branches nog steeds in de gevoelsbubble van een ruime arbeidsmarkt leven. Op zijn zachtst gezegd is dat een beetje dom. Onderzoek wijst uit dat één op de zes werknemers al stiekem genoeg heeft van zijn werkgever en ruilt – voor hetzelfde salaris en dezelfde voorwaarden – zijn baas liever nog vandaag dan morgen in. Want ook de productiviteitseisen die werkgevers aan hun huidige werknemers stellen blijken regelmatig buitenproportioneel. Recente cijfers tonen aan dat zelfs veertig procent van de werknemers vindt dat de manager hen te hoge productiviteitseien oplegt.Tja, dan wil je natuurlijk wel weg of ontwikkel je een burnout. Tevens blijkt uit diverse enquêtes dat de helft van de potentiële sollicitanten afhaakt, als ze geconfronteerd worden met onrealistische eisenpakketten. Die schrikken zich natuurlijk al bij voorbaat kapot. Zo loop je me je opgepompte vacature dus al snel zo maar de ideale kandidaat mis of haal je een regelrechte narcist binnen. Dat komt er nu van als je ondanks een overspannen arbeidsmarkt blijft zoeken naar het spreekwoordelijke schaap met vijf poten. Ben verstandig en neem nu maar snel genoegen met eentje met vier poten en besef zelfs dat eentje die soms maar drie pootjes heeft ook prima geschikt kan zijn. Vooral natuurlijk in functies waar hij of zij niet zo hard hoeft te lopen.

Peter Swelsen