Visje van eigen deeg voor PVV-stemmers

Wie stemt op Trump, weet dat hij Obamacare wil afschaffen. Dan ook niet piepen als je zelf weer moet betalen voor gezondheidszorg. Wie voor de Brexit stemt, weet dat de binnenlandse economie daar enorme klappen van kan krijgen. Die klappen zijn er nu al. Waardedaling van het pond en internationale bedrijven (kijk bijvoorbeeld naar autofabrikanten) schuiven investeringen op de lange baan. Investeerders hebben een hekel aan onzekerheid. De import voor de Britten is door het zwakke pond duurder. Voor de consument wordt dat effect – nog – gemaskeerd: door bijvoorbeeld de blokjes van een reep Toblerone-chocolade kleiner te maken. Enfin: je krijgt minder voor je Pond. Ondertussen verlaten de eerste bankiers de City.

Laat Amerika en ook de Brexit een goede les zijn voor de mensen die in ons land stemmen uit protest.

De Britten claimen nu viswater – tot twaalf mijl uit de kust – terug. Na een Brexit claimen ze hun 200-mijlszone. Met name Nederlandse vissers worden gedupeerd. Ze schreeuwen nu moord en brand. En dat is begrijpelijk, maar ook raar. Uitgerekend in Volendam en Urk, waar grote delen van onze visserijvloot hun thuishaven hebben, is Geert Wilders en zijn PVV bij elke verkiezing steevast favoriet. De PVV, die de Engelsen prees dat ze hun land uit Europa bevrijdden, de PVV die voor een Nexit is.

Nu zien de vissers waar het toe leidt als het ‘ieder voor zich’ wordt in Europa. Ze krijgen nu letterlijk een koekje van eigen deeg gepresenteerd, zoals ook een columnist (ik weet niet meer waar ik het las) het afgelopen weekend al concludeerde.

Stemmen is een groot goed. Nadenken over je stem is wellicht nog belangrijker. Anders wordt de vis duur betaald.

Maurice Ubags