Rechter wijst keihard zero tolerance-beleid Action af, na eten aangebroken zakje chips

Spijkerhard is Action als het gaat om verduistering van artikelen door het eigen personeel. De retailer voert een zero-tolerancebeleid, hoe klein het vergrijp ook is. Dat keiharde beleid is nodig, want Action leeft van bijzonder kleine marges op goedkope producten.

Een medewerkster van het filiaal in Kerkrade heeft ervaren wat dat zero-tolerance inhoudt. Ze heeft – naar haar zeggen – enkele chips gegeten uit een aangebroken zakje dat in de schappen lag, alvorens ze de inhoud weggooide en het lege zakje scande als ‘breukartikel’, zoals dat moet met food-breukartikelen.

Dat ze de chips at, werd gezien door een filiaalchef die besloot haar op staande voet te ontslaan, nadat ze in een gesprek had toegegeven van de chips te hebben gegeten.

Dat de vrouw 8,5 jaar in dienst was bij Action en naar volle tevredenheid had gefunctioneerd kon haar niet redden. Ze beheerde regelmatig de dagopbrengst die soms wel 30.000 euro beliep. Haar betrouwbaarheid is nooit ter discussie gesteld.

De vrouw, alleenstaand met een kind van vier jaar, vocht het ontslag op staande voet aan. Vanwege dat ontslag heeft ze geen recht op een uitkering.

De Maastrichtse kantonrechter is haar te hulp geschoten. Anders dan Action achteraf op camerabeelden meent te zien, is volgens de kantonrechter niet vast te stellen dat de vrouw het zakje chips doelbewust uit het schap heeft gepakt en zelf heeft opengemaakt. Op de  beelden is alleen te zien dat de vrouw een paar chips neemt en dat de zak gescheurd is.

De rechter vindt dat feit te weinig om een ontslag op staande voet te rechtvaardigen. Volgens hem kan Action niet volhouden dat zelf op het allerlichtste verwijt een ontslag op staande voet moet volgen. De kantonrechter vindt dat altijd gekeken moet worden naar alle omstandigheden en dat die dan tot een ontslag kunnen leiden. Volgens de rechter was een waarschuwing meer op zijn plaats geweest.

Uit zijn motivering:

Verder is het onmiskenbare (en voor Action te verwachten) gevolg van een ontslag als het onderhavige dat de medewerkster  vooralsnog niet in aanmerking komt voor een werkloosheidsuitkering en dat haar zelfs tijdelijk een recht op gemeentelijke bijstand ontzegd is. Zulks nog geheel afgezien van het brandmerk van ‘dief’ dat haar nu, mede door de aangifte van verduistering in dienstverband, opgeplakt is en dat haar voorlopig bij iedere sollicitatie dreigt op te breken. Waar zij op dit moment al kampt met (oude) schulden en als alleenstaande ouder met een kind van vier jaar niet weet hoe zij de eindjes aan elkaar moet knopen, is het wel uitermate wrang dat dit lot voor een belangrijk deel het resultaat is van een discutabele interpretatie van camerabeelden waaruit Action geconcludeerd heeft tot een zich doelbewust toe-eigenen van een zak potatochips. Waar een welwillender interpretatie, in combinatie met het meewegen van alle begeleidende omstandigheden, tot hoogstens een sanctie van veel geringer kaliber had kunnen én moeten leiden.

Waarna de rechter het ontslag op staande voet afwijst. Ook anderszins wil de rechter niet meewerken aan ontbinding van de arbeidsovereenkomst. De vrouw moet weer aan het werk kunnen en heeft recht op nabetaling van haar salaris, dat ze al vier maanden niet meer kreeg.