Verdrag van Maastricht is eigenlijk Valkenburgs (Mitterand en Kohl werden het bij Juliana snel eens)

In het toenmalige Hotel Restaurant Prinses Juliana in Valkenburg aan de Geul werden de Franse president Mitterand en de Duitse bondskanselier Kohl het onder het genot van 100 oesters en ‘ganz viel Fleischwaren’ snel eens. De aansluitende vergadering over het verdrag in Maastricht werd nog maar een korte bijeenkomst.

Paul Stevens herinnert het zich als de dag van giste­ren. Hij was destijds de patron van het hotel-restau­rant, dat nu wordt gerund door zijn dochter Frederi­que en haar man Philip. “Een half jaar voor de Eurotop werd ik gebeld door het Elysee in Parijs. Of ik in december plaats had voor de chef van het land. Ik heb vier jaar in Frankrijk gewerkt, spreek goed Frans, maar de term ‘chef de l’etat’ zei me niets. Het bleek inderdaad om de Franse president te gaan.”

Er kwam vervolgens een team vanuit Frankrijk op be­zoek. “Het hele hotel was eigenlijk al gereserveerd voor journalisten, maar die konden hier onder geen beding ook logeren. Gelukkig kon ik nog van dat con­tract af. Vanuit Frankrijk kwam vijf keer een team op bezoek om alles te bespreken. De logistiek, de veilig­heid, alles moest worden gecontroleerd en vastgelegd. Vanwege de veiligheid werd besloten dat Mitterrand niet in het hotel, maar in de residentie ertegenover zou logeren. Daar werd ook een keuken ingericht, door de firma Gorissen. Daarvoor werd een complete badkamer gesloopt. Er kwamen een chef-kok mee, een kamerheer en een maître d’hotel. Die logeerden in het hotel, alleen twee artsen sliepen ook in de residentie. Mitterrand wilde ook ontbij­ten en dine­ren in deze dependan­ce.”

Dat gebeurde, maar Stevens zorgde voor de ingrediënten. “We moesten op zondagmiddag 100 Imperial 0000-oesters paraat hebben. Die lieten we dagvers komen uit Yerseke. En Mitterrand wilde lamsvlees. Dat werd ui­ter­aard geen Frans naar Limburgs Geuldallam van Le­bouille. De Itali­aanse premier Giulio Andreotti was die zondagavond zijn gast. Ze aten elk zes oesters. De rest hebben we de volgende dag geopend en aan de bege­lei­ders gegeven.”

De komst van François Mitterrand naar Valkenburg bete­kende ook de aanleg van 100 extra telefoonlijnen naar het hotel, bewaking door 140 politieagenten en de inzet van 50 medewerkers van het hotel-restaurant.

Waarom Mitterrand in Valkenburg wilde logeren en niet bij de andere regeringsleiders in Maastricht. Stevens: “Wij waren het enige hotel in de regio dat lid was van Relais en Chateaux-hotels, een van oorsprong Frans samenwerkingsverband. En we hadden een Michelinster.  Een aardige bijzonderheid onthult echtgenote Doris Stevens: “Alles was Frans, Mitterrand droeg zelfs een grote nachtjapon in de Franse driekleur.”

Maandagochtend na het ontbijt vertrok Mitterrand naar het Gouvernement in Maastricht, waar werd vergaderd. Er waren ook twee Franse ministers bij, van binnen­landse en buitenlandse zaken, en 350 Franse ambtena­ren. Er werd geluncht in Chateau Neer­canne in aanwe­zigheid van Koningin Beatrix. Dinsdag­ochtend ontbeet Mitterrand bij ons, samen met Helmut Kohl, de Duitse president. Het is een grote man, dus werd ons verzocht te zorgen voor ‘ganz viel Fleischwaren’.”  Dat gebeurde en het ontbijt liep uit. “Er werd zwaar gesproken tussen de twee regeringsleiders. In Maas­tricht zat iedereen op hen te wachten. Uiteindelijk vertrokken ze: Mitterrand met 12 motoren voor zich en 12 achter zich, Kohl met zes motoren voor zich en zes erachter. Het geeft de machtsverhoudingen weer in die dagen.”

De vergadering in Maastricht heeft vervolgens niet lang geduurd. “Ze waren er volgens mij al uit. Zijn avondeten is door Mitterrand niet eens aan­geroerd. Dat hebben we dan maar uitgedeeld aan medewerkers. Ik ben ervan overtuigd dat het Verdrag van Maastricht – en dus de Euro – in Val­kenburg tot stand is gekomen,” aldus Paul Stevens.